من جدیدا از آگهی های استخدام میترسم . وقتی صفحه آگهی های استخدام رو باز میکنم ترس تمام بدنم رو فرا میگیرد . آخرین باری که بدنبال کار گشتم بدجوری شکنجه شدم . یادم میاد خرداد بود و هوا بسیار گرم . گرمترین خردادی بود که من دیده بودم . هر روز از صبح تا بعد از ظهر تو آگهی های همشهری وول میخوردم از این آد...

ببخشید که توی یکی از چرت ترین بعد از ظهر های جمعه من بین شما اشتباهی بودم . ببخشید که من ده دقیقه تو صف ایستاده بودم برای خرید یک بطری آب معدنی و وقت شما رو گرفتم . میدونم این اخرین فیلمی بود که اومده

یه دفتر یادداشت زهوار در رفته همیشه تو کیفمه . هر روز چند جمله ای از وصف حال نکبت بارم مینویسم توش . اگر حوصله ای باشه اینجا پیاده اش میکنم

خواستم بگویم اینجا هنوز هم چیزهایی میشود نوشت . هنوز هست . مثل یک اتاق خالی و سرد بود اینجا که حالا دوباره جان گرفته و صدای موسیقی درونش طنین انداز شده . خب در این چند ماه که نمینوشتم چه بر سرم گذشت ؟

میگن جایی از دنیا یخ زده . 27 درجه زیرصفر . اینجا گاه گداری سوزی میاد و میره . و من دوست دارم یک روز وسط هفته پناه ببرم به ساکت ترین جای این شهر و همانجایی که روزهای داغ تابستان از گرمای سوزان قلب الا

با دستانم موجهایی ساختم . موجها به صورتت اصابت کرد ولی تو بیدار نشدی غافل از اینکه تو غرق غرق شدن بودی

ایستگاه امام خمینی : از میان توده جمعیت در هم تنیده و عرق ریزان از اون قطار درب و داغون بیرون پریدم . سریع دویدم که خط رو عوض کنم : به سمت ایستگاه صادقیه . اینبار از پله ها آرام آرام بالا رفتم چون دنبال دستفروشی بودم که دیروز به یک بهانه دیگر میخواستم ازش کمربند بخرم ولی نخریدم . پله ها رو به آخر ر

تمام سکوتها پایان می یابند . همهمه بر پا میشود . اگر روزی چنین شد بدانید یک نفر رفت یک نفر که تمام عمرش سکوت بود. با سکوت حرف میزد ، رویا می بافت و صحنه ای می دید و شوخی میکرد. دنیایش عمیق بود . همین بود که رفت .

شب سکوتش را به من هدیه داد تا آرامشی داشته باشم روی بالشت تو

وقتی صبح خبر درگذشت لئونارد کوهن رو میشنوی چه حسی بهت دست میده ؟ پیش خودم فکر کردم تا همین چند ساعت پیش همین جا بود تو اتاقم و با صدای گرم و کلفتش برایم everybody knows رو میخوند . آره همون آهنگی که اولین بار باهاش لئو رو شناختم و رفتم سراغ آلبوم ها و آهنگها و زیر و بم زندگیش تو اینترنت گشتن . میتون

باد در کوهستان می وزید . لشگری از ابرهای تکه تکه و خاکستری صف آرایی کرده بودند . آماده نبرد میان زمین و آسمان بودند.گهگاه باد در گوشم وز وز میکرد . نیم نگاهی به ابرها داشتم و راهم را طی میکردم هر چه میگذشت ابرها بیشتر رو به سیاهی میرفتند . بالاتر که رسیدم سرعتشان زیاد تر شد و چهره شان خاکستری تر و غ

صورتهای سرخ شده از سرما درههای بسته فروشگاهها و دستهای فرو رفته در جیب . هوا به طور محسوسی زیر صفر رفته ، همون چیزی که من دوستش دارم واقعا زیر صفر!

حرفای تازه میشنویم . دو روز بعد از ورودم به دهه سوم زندگی این تکه دیالوگ از فیلم سگ کشی از یکی از سنگستانی ها افتاد توی ذهنم اون هم از پیشنهاد گاز انبری وار مادرم مادرم به من. بلی تو خودم گفتم حرفای تازه میشنویم . گاهی اوقات این حرفهای تازه مثل میخ تو مغزت فرو میرن . پیشنهاد مادرم مثل شمشیر دو لبه س...

دلم یکمی تابستون میخواد . آره تابستون داغ روی شن های خیس ساحل . حالا کدوم ساحل ؟ درست حدس زدی عزیزم . سانتا مونیکا همونجایی بوسه هامون رو به موجها دادیم . بازهم تابستون میخوام همون تابستونی که زیر نئون های رنگارنگ تلو تلو میخوردیم و قهقهه میزدیم . فقط تا همین جا دستانم تحمل داشت تایپ کند که باز هم م...

دیشب بود که تو هتلی در کاشان اقامت داشتم . البته مانند همیشه "کاف" هم کنارم بود . داشتیم آماده میشدیم برای خواب که یک تصمیم خارق العاده و بسیار پر ریسک به ذهنم رسید . به "کاف" گفتم بیا خانواده مونو گسترش بدیم و حالا که داریم نزدیک میشیم به اولین سالگرد زندگی مشترکمون شاید بهتر باشه که یک عضو جدید ب

فقط همین رو بس که سازندگان فیلم '' مادر قلب اتمی" قصد تمسخر یکی از شاهکارهای موسیقی رو داشته اند و یک شوخی لوس و بی مزه با چیزی که تابحال نشنیده اند . یک مورد از جلف بازی فرزندان قشر مرفه